ГЕМБАГ-С

ТАРКИБ

Дар 1 ампула (5 мл):  Моддаи фаъол: комплекси гидроксиди оҳан (III) сахарози, дар ҳисоб ба оҳани элементарӣ — 100 мг.

Моддаи ёрирасон: об барои тазриқ.

НИШОНДОДҲО 

Гембаг-С ҳангоми ҳолатҳои норасоии оҳан истифода мешавад, аз ҷумла:

• • камхунии шадиди пас аз хунравӣ; 
  • камхунии норасоии оҳан бо пайдоиши гуногун дар калонсолон ҳангоми самаранок набудан ё ғайриимкон будани истифодаи доруҳои оҳании даҳонӣ (аз ҷумла дар бемориҳои рӯдаи меъда ва синдроми малабсорбсия).
  •  Дору танҳо дар ҳолатҳои норасоии оҳан, ки бо таҳқиқоти лабораторӣ тасдиқ шудаанд, истифода бурда мешавад.   

ТАРЗИ ИСТИФОДА ВА МИҚДОР 

шАКЛИ БАРОРИШ

 Маҳлули барои тазриқ дар ампулаҳои шишагии зард, ҳар кадом 5 мл.

5 ампула дар бастаи контурӣ. 1 бастаи ҳуҷайравии контурӣ ҳамроҳ бо варақаи иттилоотӣ дар қуттии картонӣ ҷойгир карда мешавад.

ХОСИЯТҲОИ ФАРМАКОЛОГӢ

ФАРМАКОДИНАМИКА

 Доруи зиддикамхунӣ. Нақлиёти оҳан дар плазма тавассути γ-глобулини трансферрин, ки дар ҷигар синтез мешавад, анҷом меёбад. Оҳани сеарзиш (Fe³⁺) дар ташаккули гем иштирок намуда, сатҳи гемоглобинро зиёд мекунад. Ҳангоми истифодаи дору коҳиши тадриҷии нишонаҳои клиникӣ (заъф, хастагии зиёд, сарчархзанӣ, тахикардия, хушкшавии пӯст) ва лаборатории норасоии оҳан мушоҳида мешавад.

Оҳан, ки дар таркиби дору мавҷуд аст, қисми гемоглобин буда, эритропоэзро ҳангоми ҳолатҳои норасоии оҳан таҳрик медиҳад. Оҳан дар шакли комплекси гидроксиди оҳан (III) бо сахароза пешниҳод шудааст. Ин комплекс аз ядрои оҳани сеарзиш ва молекулаҳои сахароза иборат буда, хосиятҳои прооксидантӣ надорад ва оксидшавии липопротеинҳоро коҳиш медиҳад.

ФАРМАКОКИНЕТИКА

 Пас аз воридкунии дохиливаридӣ дору тавассути системаи лимфатикӣ ба ҷараёни хун ворид мешавад. Консентратсияи максималӣ дар плазма пас аз 24 соат ба даст меояд. Дар системаи ретикулоэндотелиалӣ комплекс ба гидроксиди оҳан ва сахароза ҷудо мешавад. Дар хун оҳан бо трансферрин пайваст мешавад, дар бофтаҳо ҳамчун ферритин захира мегардад ва дар мағзи устухон ба гемоглобин дохил шуда, дар эритропоэз истифода мешавад. Камтар аз 1% тавассути гурдаҳо хориҷ мешавад. 

ЗИДНИШОНДОДҲО

• • ҳассосияти баланд; 
  • камхуниҳое, ки бо норасоии оҳан вобаста нестанд (гемолитикӣ, мегалобластӣ, вобаста ба норасоии витамини B12); 
  • ихтилоли эритропоэз, гипоплазияи мағзи устухон; 
  • зиёдатии оҳан дар организм (гемохроматоз, гемосидероз); 
  • вайроншавии истифодаи оҳан (анемияи сидероахрестикӣ, талассемия, анемияи сурб, порфирияи дерини пӯст); 
  • синдроми Ослер – Рандю – Вебер; 
  • полиартрити музмин; 
  • астмаи бронхӣ; 
  • бемориҳои сироятии гурда дар марҳилаи шадид; 
  • гиперпаратиреози назоратнашаванда; 
  • сиррози ҷигари декомпенсиршуда; 
  • кӯдакони синни то 18сола; 
  • ҳомиладорӣ (се моҳи аввал); 
  • гепатити сироятӣ (бо сабаби ҷамъшавии дору дар системаи ретикулоэндотелиалӣ). 

Бо эҳтиёт: норасоии ҷигар ва ё гурда, бемориҳои дилу раг ва аллергӣ.

ТАЪСИРҲОИ НОМУСОИД

Дар ҳолатҳои нодир: артралгия, калоншавии гиреҳҳои лимфа, табларза, дарди сар, ҳисси бадӣ, диспепсия (дилбеҳузурӣ, қайкунӣ), таъми металлӣ дар даҳон; хеле нодир — аксуламалҳои аллергӣ.

Аксуламалҳои маҳаллӣ (ҳангоми риоя нашудани техникаи дурусти воридкунӣ): ранги пӯст тағйир меёбад, дарднокӣ, илтиҳоб. 

ТАЪСИРРАСОНИ БО ДИГАР ДОРУҲО 

Ингибиторҳои ферменти табдилдиҳандаи ангиотензин таъсири системавии доруро зиёд мекунанд. Истифодаи ҳамзамон бо доруҳои оҳандори пероралӣ тавсия дода намешавад, зеро ҷаббиши оҳан аз рӯдаи меъдаву рӯда кам мешавад. Табобат бо доруҳои оҳандори пероралӣ бояд на пештар аз як ҳафта пас аз тазриқи охирин оғоз карда шавад.  

 ДАСТУРҲОИ МАХСУС

Дору набояд ба дохили вена ворид карда шавад.

Ҳангоми воридкунии дохили мушакӣ мумкин аст аксуламалҳои анафилактикӣ, ки бо ҳассосияти баланд вобастаанд, инкишоф ёбанд. Аз ин рӯ, табобати парентералии оҳан танҳо барои бемороне истифода мешавад, ки табобати пероралӣ барои онҳо нокифоя ё номумкин аст. Пеш аз истифода тавсия дода мешавад, ки санҷиши ҳассосият гузаронида шавад (доза: 0,5 мл дохили мушакӣ). Дар ҳолати пайдо шудани аксуламали аллергӣ эпинефрин ва глюкокортикоидҳо истифода мешаванд. Бо эҳтиёт ба беморони дорои майли аксуламалҳои аллергӣ таъин карда мешавад.

Танҳо ампулаҳои беосеб истифода шаванд. Ҳангоми пайдо шудани таҳшин, маҳлул барои истифода номувофиқ аст. Пас аз кушодани ампула маҳлул бояд фавран ворид карда шавад.

 Ҳангоми камхуние, ки бо омосҳои бадсифат ё бемориҳои сироятӣ вобаста аст, оҳан дар системаи ретикулоэндотелиалӣ ҷамъ шуда, танҳо баъд аз табобати бемории асосӣ истифода мешавад.

Таъсир ба қобилияти идоракунии нақлиёт ва механизмҳо: Таъсир намерасонад.

Истифода ҳангоми ҳомиладорӣ ва ширмаконӣ:

Дар семоҳаи якуми ҳомиладорӣ манъ аст. Дар семоҳаҳои дуюм ва сеюм танҳо дар ҳолате истифода мешавад, ки фоидаи интизоршаванда аз хавфи эҳтимолӣ барои ҷанин бештар бошад.

 Миқдори ками оҳан метавонад ба шири модар гузарад, аммо эҳтимоли таъсири номатлуб ба кӯдаки ширмак кам аст.