ДОРАМИЦИН

ТАРКИБ

Дар як ҳаб : 

спирамицин 3 000 000 ВБ (МЕ).

НИШОНДОДҲО 

Бемориҳои сироятӣ-илтиҳобӣ, ки аз ҷониби микроорганизмҳои ҳассос ба дору ба вуҷуд омадаанд:

• • фарингити шадид ва музмин, ки аз стрептококки гурӯҳи A (β-гемолитикӣ) ба вуҷуд омадааст (ҳамчун алтернатива ба антибиотикҳои β-лактамӣ, махсусан ҳангоми мавҷудияти зиднишондодҳо); 
  • синусити шадид (бо назардошти ҳассосияти микроорганизмҳои маъмул; истифода дар ҳолати зиднишондод ба β-лактамҳо); 
  • тонзиллитҳои шадид ва музмин; 
  • бронхити шадид ва шиддатёбии бронхити музмин; 
  • пневмонияи берун аз беморхона дар беморон бе омилҳои хавфи оқибати бад, нишонаҳои вазнин ё нишонаҳои этиологияи пневмококкӣ; 
  • пневмония, ки аз микроорганизмҳои атипикӣ (Chlamydia pneumoniae, Chlamydia trachomatis, Mycoplasma pneumoniae, Legionella spp.) ба вуҷуд омадааст ё гумони он, новобаста аз вазнинӣ; 
  • сироятҳои пӯст ва бофтаи зери пӯст, аз ҷумла импетиго, импетигинизатсия, эктима, дермогиподермити сироятӣ (аз ҷумла сурхча/эризипел), дерматозҳои дуюмдараҷаи сироятёфта, эритразма; 
  • сироятҳои даҳон (аз ҷумла стоматит, глоссит); 
  • сироятҳои узвҳои ҷинсӣ ғайригонококкӣ; 
  • токсоплазмоз, аз ҷумла ҳангоми ҳомиладорӣ; 
  • сироятҳои системаи устухон-банд ва бофтаи пайвандкунанда, аз ҷумла периодонтит. 

Пешгирии такроршавии ревматизм дар беморони ҳассос ба антибиотикҳои β-лактамӣ.

Бартарафсозии Neisseria meningitidis аз нософаринкс (ҳангоми зиднишондод ба рифампицин) барои пешгирии менингит менингококкӣ (на барои табобат):

• • дар беморон пас аз табобат ва пеш аз баромадан аз карантин; 
  • дар бемороне, ки дар давоми 10 рӯз пеш аз бистарӣ бо шахсони хориҷкунандаи Neisseria meningitidis дар тамос буданд.  

ТАРЗИ ИСТИФОДА ВА МИҚДОР 

Дорамицин ба таври даҳонӣ бо миқдори кофии об қабул карда мешавад.

Калонсолон: 2–3 ҳаб аз 3 000 000 МЕ (яъне 6 000 000–9 000 000 МЕ) дар як шабонарӯз. Вояи шабонарӯзӣ ба 2–3 қабул тақсим карда мешавад. Максимум вояи шабонарӯзӣ 9 000 000 МЕ мебошад.

Пешгирии менингити менингококкӣ:

• • Калонсолон: 3 000 000 МЕ 2 маротиба дар як рӯз дар давоми 5 рӯз. 

Табобати токсоплазмоз ҳангоми ҳомиладорӣ:

Спирамицин ба миқдори 6 000 000–9 000 000 МЕ дар як рӯз дар курсҳои 3-ҳафтаина бо фосилаи 2 ҳафта хатари сирояти дохилибатниро ба таври назаррас коҳиш медиҳад.

Норасоии гурда:

Бо сабаби ихроҷи пасти гурда, ислоҳи воя талаб карда намешавад.

шАКЛИ БАРОРИШ

Ҳабҳои рӯйпушшуда №10. 

2 блистер якҷо бо дастурамали истифода дар қуттии картонӣ.

ХОСИЯТҲОИ ФАРМАКОЛОГӢ

Дорамицин антибиотик аз гурӯҳи макролидҳо мебошад. Он таъсири бактериостатикӣ дошта, синтези дохилиҳуҷайравии сафедаро вайрон мекунад. Ба фагоцитҳо (нейтрофилҳо, моноцитҳо, макрофагҳои перитонеалӣ ва алвеолярӣ) дохил шуда, дар онҳо ҷамъ мешавад. Консентратсияи дору дар дохили фагоцитҳо баланд аст, ки ин фаъолиятро нисбат ба микроорганизмҳои дохилиҳуҷайравӣ шарҳ медиҳад.

Спирамицин нисбат ба микроорганизмҳо бо МПК ≤ 1 мг/л фаъол мебошад, аз ҷумла зиёда аз 90% штаммҳои ҳассос: стрептококкҳо, стафилококкҳои ҳассос ба метициллин, энтерококкҳо, Rhodococcus equi, Branhamella catarrhalis, Bordetella pertussis, Helicobacter pylori, Campylobacter jejuni, Legionella spp., Corynebacterium diphtheriae, Moraxella spp., Mycoplasma pneumoniae, Coxiella spp., Chlamydia spp., Treponema pallidum, Borrelia burgdorferi, Leptospira spp., Propionibacterium acnes, Actinomyces spp., Eubacterium spp., Porphyromonas spp., Mobiluncus spp., Bacteroides spp., Peptostreptococcus spp., Prevotella spp.

Антибиотик дар шароити in vitro фаъолияти миёна дорад; таъсир метавонад ҳангоми консентратсияи баландтар аз МПК дар манбаи илтиҳоб ба амал ояд: Neisseria gonorrhoeae, Ureaplasma urealyticum, Clostridium perfringens.

Микроорганизмҳои муқовиматнок (МПК > 4 мг/л), ҳадди ақал 50% штаммҳо: стафилококкҳои муқовиматнок ба метициллин, Enterobacter spp., Pseudomonas spp., Acinetobacter spp., Nocardia spp., Fusobacterium spp., Haemophilus spp., Mycoplasma hominis.

Спирамицин ҳам дар vitro ва ҳам дар vivo нисбат ба Toxoplasma gondii фаъол мебошад.

ЗИДНИШОНДОДҲО

• • ҳассосияти баланд ба ҷузъҳои дору; 
  • норасоии глюкозо-6-фосфатдегидрогеназа (хатари гемолизи шадид); 
  • давраи ширдиҳӣ; 
  • кӯдакони синни то 18 сола. 

Бо эҳтиёт:

Дорамицин бояд бо эҳтиёт дар ҳолати монеаи роҳҳои сафро ва норасоии ҷигар таъин карда шавад.

ТАЪСИРҲОИ НОМУСОИД

Аз ҷониби системаи меъдаю рӯда: дилбеҳузурӣ, қайкунӣ, дарунравӣ; хеле кам (<0,01%) — колити псевдомембранозӣ, тағйироти нишондиҳандаҳои функсионалии ҷигар, гепатити холестатикӣ; дар ҳолатҳои алоҳида — эзофагити захмдор ва колити шадид. Инчунин эҳтимоли осеби шадиди луобпардаи рӯда дар беморони гирифтори СПИД ҳангоми истифодаи вояҳои баланди спирамицин барои криптоспоридиоз қайд шудааст (2 ҳолат).

Аз ҷониби системаи асаб: дар ҳолатҳои ҷудогона — парестезияи гузаранда.

Инчунин метавонад экзантемаи пустулёзӣ ба вуҷуд ояд. 

ТАЪСИРРАСОНИ БО ДИГАР ДОРУҲО 

Ҳангоми ҳамзамон истифода бурдан бо доруҳои дорои таркиби леводопа ва карбидопа, коҳиши сатҳи леводопа дар плазмаи хун мушоҳида мегардад.  

 ДАСТУРҲОИ МАХСУС

Ҳангоми табобат дар беморони гирифтори бемориҳои ҷигар зарур аст, ки функсияи ҷигар давра ба давра назорат карда шавад.

Агар дар оғози табобат эритемаи генерализатсияшуда ва пустулаҳо бо баландшавии ҳарорати бадан ба вуҷуд оянд, бояд экзантемаи пустулёзии генерализатсияшудаи шадид (AGEP) гумонбар шавад. Дар чунин ҳолат табобат қатъ карда мешавад ва истифодаи минбаъдаи спирамицин (ҳам ҳамчун монотерапия ва ҳам дар якҷоягӣ) манъ аст.

Истифода ҳангоми ҳомиладорӣ ва ширдиҳӣ:

 Дорамицин ҳангоми ҳомиладорӣ тибқи нишондодҳо метавонад истифода шавад.

Ҳангоми таъин кардани дору дар давраи ширдиҳӣ бояд синамаконӣ қатъ карда шавад, зеро спирамицин метавонад ба шири модар гузарад.