ЦЕФПОДО

ТАРКИБ

Дар 1 ҳаб:

цефподоксим (дар шакли цефподоксим проксетил) — 200 мг.

НИШОНДОДҲО 

Цефподоксим барои табобати сироятҳое истифода мешавад, ки аз микроорганизмҳои ба дору ҳассос ба вуҷуд омадаанд:

• • сироятҳои роҳҳои болоии нафас, ки аз ҷониби Streptococcus pneumoniae, Streptococcus pyogenes, Haemophilus influenzae ё Moraxella (Branhamella) catarrhalis ба вуҷуд омадаанд, аз ҷумла: 
  • отити шадиди миёнаи гӯш; 
  • синусит; 
  • тонзиллит; 
  • фарингит; 
  • пневмонияи ғайрибемористонӣ, ки аз ҷониби S. pneumoniae ё H. influenzae ба вуҷуд омадааст; 
  • авҷгирии бронхити музмини бактериявӣ, ки аз ҷониби S. pneumoniae, H. influenzae ё M. catarrhalis ба вуҷуд омадааст; 
  • гонореяи шадиди беасоратии уретралӣ ё гарданаки бачадон, ки аз ҷониби Neisseria gonorrhoeae ба вуҷуд омадааст; 
  • сироятҳои шадиди беасорати аноректалӣ дар занон, ки аз ҷониби Neisseria gonorrhoeae ба вуҷуд омадаанд; 
  • сироятҳои беасорати пӯст ва бофтаҳои нарм, ки аз ҷониби Staphylococcus aureus ё Streptococcus pyogenes ба вуҷуд омадаанд; 
  • синусити шадиди ҷоғи болоӣ, ки аз ҷониби Haemophilus influenzae, Streptococcus pneumoniae ё Moraxella catarrhalis ба вуҷуд омадааст; 
  • сироятҳои беасорати роҳҳои пешоб (цистит), ки аз ҷониби: 
  • Escherichia coli; 
  • Klebsiella pneumoniae; 
  • Proteus mirabilis; 
  • Staphylococcus saprophyticus ба вуҷуд омадаанд.   

ТАРЗИ ИСТИФОДА ВА МИҚДОР 

Цефподо ба таври даҳонӣ пас аз хӯрок қабул карда мешавад.

Калонсолон ва кӯдакони аз 12-сола боло:

• • Сироятҳои роҳҳои болоии нафас: 
  • синусит — 400 мг дар як рӯз (200 мг ҳар 12 соат); 
  • дигар сироятҳо — 200 мг дар як рӯз (100 мг ҳар 12 соат); 
  • давомнокии табобат: 5–10 рӯз. 
  • Пневмонияи ғайрибемористонӣ: 
  • 400 мг дар як рӯз (200 мг ҳар 12 соат); 
  • давомнокӣ: 14 рӯз. 
  • Авҷгирии бронхити музмини бактериявӣ: 
  • 400 мг дар як рӯз (200 мг ҳар 12 соат); 
  • давомнокӣ: 10 рӯз. 
  • Гонореяи шадиди беасорат ва сироятҳои аноректалӣ: 
  • 200 мг як маротиба. 
  • Сироятҳои беасорати пӯст ва бофтаҳои нарм: 
  • 800 мг дар як рӯз (400 мг ҳар 12 соат); 
  • давомнокӣ: 7–14 рӯз. 
  • Синусити шадиди ҷоғи болоӣ: 
  • 400 мг дар як рӯз (200 мг ҳар 12 соат); 
  • давомнокӣ: 10 рӯз. 
  • Сироятҳои беасорати роҳҳои пешоб (цистит): 
  • 200 мг дар як рӯз (100 мг ҳар 12 соат); 
  • давомнокӣ: 7 рӯз. 

Гурӯҳҳои махсуси беморон:

• • Ҳангоми фаъолияти муқаррарии гурдаҳо ва норасоии ҷигар ислоҳи воя талаб карда намешавад. 
  • Дар беморони калонсол ва ҷавон фарқияти назаррас дар самаранокӣ ва бехатарӣ мушоҳида нашудааст. 
  • Ҳангоми норасоии шадиди гурда (клиренси креатинин <30 мл/дақ) фосилаи қабули дору то 24 соат зиёд карда мешавад. 
  • Барои беморони гемодиализ — 3 маротиба дар як ҳафта баъд аз гемодиализ. 
  • Барои кӯдакони аз 2 моҳа то 12 сола истифодаи суспензияи цефподоксим афзалтар мебошад.

шАКЛИ БАРОРИШ

Хабхо №20

ХОСИЯТҲОИ ФАРМАКОЛОГӢ

Цефподо антибиотики нимсинтетикии дорои доираи васеи таъсир буда, ба гурӯҳи цефалоспоринҳо дохил мешавад.

Цефподоксим проксетил — пешдору (продору) мебошад, ки метаболити фаъоли он цефподоксим мебошад.

Таъсири бактерицидии цефподоксим бо боздоштани синтези девораи ҳуҷайравии бактерияҳо вобаста буда, боиси нобудшавии микроорганизмҳо мегардад.

Фармакокинетика:

• • Цефподоксим проксетил аз рӯдаи меъдаю рӯда ҷаббида шуда, тавассути деэтерификатсия ба метаболити фаъол — цефподоксим табдил меёбад. 
  • Ҳангоми қабули 100 мг цефподоксим проксетил дар ҳолати гуруснагӣ, тақрибан 50% доза ба гардиши системавӣ ҷаббида мешавад. 
  • Ҳангоми истифодаи вояҳои табобатӣ (100–400 мг): 
  • вақти расидан ба консентратсияи максималӣ — тақрибан 2–3 соат; 
  • давраи нимхориҷшавӣ — 2,09–2,84 соат. 
  • Консентратсияи миёнаи максималӣ: 
  • 1,4 мкг/мл ҳангоми 100 мг; 
  • 2,3 мкг/мл ҳангоми 200 мг; 
  • 3,9 мкг/мл ҳангоми 400 мг. 
  • Дар беморони дорои фаъолияти муқаррарии гурдаҳо ҳангоми қабули такрорӣ то 400 мг ҳар 12 соат ҷамъшавии дору мушоҳида намешавад. 
  • Пайвастшавӣ бо сафедаҳо: 
  • сафедаҳои хуноба — 22–33%; 
  • сафедаҳои плазма — 21–29%. 
  • Тақрибан 30–35% доза дар давоми 12 соат бо пешоб дар шакли тағйирнаёфта хориҷ мешавад. 
  • Дар шахсони калонсол каме зиёдшавии давраи нимхориҷшавӣ ва консентратсияи хун мушоҳида мешавад, аммо одатан ислоҳи воя талаб карда намешавад, ба истиснои беморони дорои фаъолияти пасти гурдаҳо.

ЗИДНИШОНДОДҲО

·  ҳассосияти баланд ба цефподоксим ё антибиотикҳои гурӯҳи цефалоспоринҳо; 

·давраи ҳомиладорӣ ва ширмаконӣ.

ТАЪСИРҲОИ НОМУСОИД

Аз ҷониби системаи ҳозима:

• • дилбеҳузурӣ; 
  • дарунравии давомдор; 
  • қабзият; 
  • гастрит; 
  • қайкунӣ; 
  • дарди шикам; 
  • дисбактериоз (афзоиши Clostridium difficile); 
  • колити псевдомембранозӣ; 
  • зиёдшавии оби даҳон; 
  • метеоризм; 
  • камшавии иштиҳо. 

Аз ҷониби системаи асаб:

• • чарх задани сар; 
  • дарди сар; 
  • асабоният; 
  • хастагии зиёд; 
  • бехобӣ; 
  • хобҳои даҳшатнок. 

Аз ҷониби системаи нафас:

• • сулфа. 

Аз ҷониби системаи дилу раг:

• • пастшавии фишори хун. 

Аз ҷониби узвҳои хунсоз:

• • тромбоцитоз; 
  • тромбоцитопения; 
  • лейкоцитоз; 
  • лейкопения; 
  • лимфоцитоз; 
  • гранулоцитоз; 
  • базофилия; 
  • моноцитоз; 
  • нейтропения; 
  • лимфоцитопения; 
  • хунравӣ аз бинӣ. 

Аз ҷониби системаи пешобу таносул:

• • вайроншавии давраи ҳайз. 

Нишондиҳандаҳои лабораторӣ:

• • баландшавии фаъолияти трансаминазаҳои ҷигар ва фосфатазаи ишқорӣ; 
  • баландшавии ЛДГ ва ГГТ; 
  • гипербилирубинемия; 
  • зиёдшавии мочевина ва креатинин; 
  • гипер- ё гипогликемия; 
  • гипопротеинемия ва гипоальбуминемия; 
  • пастшавии гемоглобин; 
  • реаксияи мусбати Кумбс; 
  • зиёдшавии вақти протромбин. 

Аксуламалҳои аллергӣ:

• • доғи пӯст; 
  • хориш; 
  • эозинофилия; 
  • крапивница; 
  • варами ангионевротикӣ (Квинке); 
  • табларза; 
  • шоки анафилактикӣ. 

Дигар таъсирҳо:

• • дарди қафаси сина; 
  • зиёдшавии арақкунӣ; 
  • заъф.

ТАЪСИРРАСОНИ БО ДИГАР ДОРУҲО 

·  Доруҳои зиддикислотагӣ (антацидҳо) ва воситаҳое, ки туршии шарбати меъдаро паст мекунанд, метавонанд ҷабби цефподоксимро кам намуда, самаранокии онро паст кунанд. 

·  Истифодаи ҳамзамон бо блокаторҳои ретсепторҳои H2 (масалан, циметидин, ранитидин) метавонад биодастрасии цефподоксимро кам намояд. 

·  Пробенецид метавонад консентратсияи цефподоксимро дар хун зиёд кунад, зеро хориҷшавии онро тавассути гурдаҳо кам мекунад. 

·  Ҳангоми якҷоя истифода бурдан бо доруҳои нефротоксикӣ назорати фаъолияти гурдаҳо тавсия мешавад. 

·  Мисли дигар антибиотикҳои доираи васеъ, цефподоксим метавонад ба микрофлораи рӯда таъсир расонад ва дар ҳолатҳои нодир (масалан, ҳангоми дарунравии шадид) метавонад таъсири контрасептивҳои даҳониро кам кунад.  

 ДАСТУРҲОИ МАХСУС

·  Пеш аз оғози табобат бояд маълумот оид ба мавҷудияти аксуламалҳои ҳассосияти баланд ба цефалоспоринҳо, пенисиллинҳо ё дигар антибиотикҳои β-лактамӣ муайян карда шавад, зеро эҳтимоли аксуламалҳои аллергии байниҳамдигарӣ вуҷуд дорад. 

·  Ҳангоми пайдо шудани аксуламалҳои шадиди аллергӣ (масалан, анафилаксия, варами ангионевротикӣ) истифодаи дору бояд фавран қатъ карда шуда, табобати мувофиқ гузаронида шавад. 

·  Истифодаи дарозмуддати цефподоксим метавонад боиси афзоиши микроорганизмҳои тобовар ва вайроншавии микрофлораи муқаррарии рӯда гардад. 

·  Ҳангоми пайдо шудани дарунравии шадид ё давомдор эҳтимоли колити вобаста ба антибиотикҳо, аз ҷумла колити псевдомембранозӣ бо иштироки Clostridium difficile, бояд ба назар гирифта шавад. 

·  Дар беморони дорои норасоии шадиди гурда ислоҳи вояи дору зарур аст. 

·  Дар беморони гирифтори бемориҳои рӯдаи меъдаю рӯда, махсусан бо таърихи колит, дору бояд бо эҳтиёт истифода шавад. 

·Цефподоксим метавонад ба баъзе натиҷаҳои таҳлилҳои лабораторӣ таъсир расонад (масалан, реаксияи мусбати Кумбс, тағйирёбии нишондиҳандаҳои фаъолияти ҷигар ва хун).